Nag re review daw ako...

by missP on Mon Nov 17, 2008 12:31 pm
Sus, sa tagal ng pag dalaw ko dito, inaamag na itong blog ko. Magpapasko na naman ulit, pero hindi ko pa rin ito naasikaso. I just realized that I haven't been to this site for more than a year now. As in naman! My plans to make this site an income generating one never really materialized, obviously. I simply don't have the time. How I wish there are 36 hours in a day para mas madami ako ma accomplish. But then again, where would I get the energy to last that long? Hayy, people! Hindi na talaga na kontento!

Actually, ngayong araw na ito, dapat talaga ay nag re review ako kasi meron akong exam sa linggong ito. Ito yung yearly training at exam na required sa aming trabaho. Pero, dahil ako nga ay ako, naisip ko muna na mag relax-relax bago mag simulang mag review. Kaya naupo muna ako sa harap ng comp ko. At bagamat wala naman akong balak mag blog, napdpad pa din ako sa site ko. Ngekkk...So i'm here again. Sitting in front of my pc. Thinking of something creative to do with this expensive but undeveloped hobby. Kaso, wala naman pumapasok sa utak ko. I think I'm missing my MUSE this time again. Hehehe... she probably went shopping.

Ahh, yes, ito na siya: nagbalik kasama ang mga image na ito. Maganda daw ito at dapat pag trabahuhan ko, sabi ng Muse ko... ahemmmm...

Ang kulay balat ay mura na, kasi medyo naunang lumabas ang desenyo na ito ng GUCCI. Naghahalaga na lang ito ng 595. Ito namang kulay puti ay bagong labas na desenyo kaya medyo mas mahal. Naghahalaga naman ito ng 950. Palagay niyo, bigyan kaya ako ni Santa nito ngayong pasko?

Nako! Mag review na nga ako. Tanghali na at hindi ko pa nasisimulan basahin ang notes ko.

permalink | comments (6)
Dampa in Quezon City

by bana on Sun Sep 07, 2008 3:20 pm

permalink | comments (7)
Kaibigan nga ba sila?

by missP on Thu May 10, 2007 11:50 am
Kaibigan ba sila? Hindi ko pa rin talaga masagot ang katungan na ito na laging bumabagabag sa aking isip. Hindi lang kasi ito minsan nangyari, kundi maraming beses na. Pero, kinikimkim ko lang ang mga sakit na nalilikom ko mula sa knailang dalawa. Ewan ko ba kung bakit ako ganito.

The night wind was quiet comfortable. Even my luck in finding a parking spot was with me. Only my husband wasn't. He was at home, in bed recovering from a stomach virus that he got from his trip to Cairo three days past. I was hesitant to go to this dinner invite without him, but he insisted that I should go. So I did.

As I was on my way to pick up another invitee, my phone rang. Thinking that it was my husband who might be having difficulties at home, i stopped the car and answered the call. It was not my hubby, but the lady that i was supposed to pick up. She asked me where i was already. I immediately checked the digital watch on my dashboard. I was afraid I would be late. As it turned out, I was not. She gave me this silly excuse that somebody knocked on her window but when she went to check, nobody was there. I just told her that i was on my way already.

As it turned out, another invitee saw that I am still online in my YM and therefore thought that i was still at home, so they checked by calling me. Lately, these two have been bugging me. For example, when I told them that I was changing jobs, they went to check out the place where I would be working. They seem to think I was lying or can't believe that I found another job as fast as I told them. One of them went to the place herself and checked, even asked the people working there if indeed I was joining the company. The thing is, we have common acquaintances who are already working at the same company. So, she got the info that she wanted. Whatever that was and why in the world she did it, is beyond me.

Minsan tuloy, naisip ko, bakit ko ba pinag titiyagaan kausapin ang mga ito? Hindi naman ako nag mamayabang, but I don?t really I deserve such treatment from them. Do you?

permalink | comments (8)
It's Friday the 13th of the month

by missP on Fri Apr 13, 2007 3:47 pm
I didn’t dare go out and do something outrageous. Why? Because, according to Philippine beliefs/traditions, it’s bad luck day. A lot of sad and scary things happen on a Friday the 13th of the month. So once the 13th of the month falls on a Friday, be ware! I grew up watching those old scary movies that supposedly happened on the thirteenth day of the month that fell on a Friday. So, you can imagine why I am so into this Friday the thirteenth thing.

Ironically, according to the Chinese beliefs, the number thirteen is a lucky number. It is actually the four or fourteen that is not good for them. The number “four” to the Chinese sounds like their Chinese term for “death” there it signifies an end to whatever it represents. For a house number being “four” or that ends in “four” they claim, that the people living in that house will only have bad luck and death will come to them. If indeed this is not a good number, I should wait before posting this entry because it is now 4:40 p.m.. Would it be then okay to post this at 4:45?

But then again, if you add together the numbers 1+3 that comprises (13) it would sum up to “four” which is supposed to be bad, right? So the Friday the thirteenth thing must be true. OR?

Anyhow, please excuse my nonsense! And you all have a nice day!

permalink | comments (4)
Revamping this site into an income generating one.

by missP on Fri Apr 13, 2007 2:10 pm
I am doing renovations on this blogsite. Since my other co-bloggers are very busy at the moment shrug , I made plans for this blogsite instead. I will be venturing into this PPP thing. If it will work out okay, this will be my pilot project for an income generating hobby. Hope all goes well for me Wink

Keeping my fingers crossed!!! flatcat flatcat flatcat

permalink | comments (3)
Pitong Kanta-ta

by missP on Mon Oct 09, 2006 5:10 pm
Magtala ng pitong kanta ng kahit anong "genre". Ito dapat ay mga kantang kina gigiliwan sa kasalukuyan, at pag katapos ay i latha ito sa inyong blog/Livejournal. Pati ang pitong kanta:

Eto naman po ang mga paborito ko sa kasalukuyan, ngunit ang kanta ay hindi ko po maisasama.

Don't Cha! - obvious ba? Sa blog ko, siyempre, may video pa ako nito. Kasi, sa totoo lang, may pangarap po akong pumayat katulad ng grupo na ito. Parang di na yata sila luma lafang - judging from their bodies. Pero, shet! Ingjit ako. bash

Total Eclipse of the Heart na palagi ko pong ene ensayo sa sing along pero, siyempre dahil nag iisa ako kumakanta at walang ka duet, ang labas po eh, maka basag eardrums lang. Sori nalang sa mga kapit-badjings ko! blackteeth blackteeth

Somethin' Stupid na version po ni Nicole Kidmann at Robbie Williams... shet... feeling ko pag naririnig ko iang kanta na ito, ang sexy ko! Wink Wink

Both Sides Now Talagang tamang senti ako dito. Yung tipong, walking along da tabing dagat ka, at feel mo nang magpaka lunod ba... hehehehe bif bif

Saan Na Nga Ba'ng Barkada Isa sa mga paborito ko na galing sa APO Hiking Society ... na tamang rememberng naman po ako.. sa aking kabataan days. Para yatang ang tagal-tagal na nun! bagged bagged

Spaghetti Song ng Sexbomb Girls ... ito naman po ang pina pa tugtog ko habang ako ay nag hu-hula hoop sa aming sala. May naka pag sabi kasi sa akin na nakaka liit daw ng baywang ang hula, baka lang naman kasi habang nakikinig ako sa kanta na ito... naiisip ko ang kabuluhan ng pagpapaka hirap ko. bingo bingo

These Boots are made for Walkin' Ang walang kamatayang kanta ni Nancy Sinatra... gosh...kung sana kaya ko lang i interpret nang maayos ang kanta niya blush blush

permalink | comments (4)
One Fine Story

by missP on Wed Aug 16, 2006 10:15 am
One day, when I was a freshman in high school,

I saw a kid from my class was walking home from school.

His name was Kyle.

It looked like he was carrying all of his

I thought to myself, "Why would anyone bring home all his books on a Friday?

He must really be a nerd."

I had quite a weekend planned (parties and a football game with my friends tomorrow afternoon), so I shrugged my shoulders and went on.

As I was walking, I saw a bunch of kids running toward him.

They ran at him, knocking all his books out of his arms and tripping him so he landed in the dirt.

His glasses went flying, and I saw them land in the grass about ten feet from him.

He looked up and I saw this terrible sadness in his eyes

My heart went out to him. So, I jogged over to him and as he crawled around looking for his glasses, and I saw a tear in his eye.

As I handed him his glasses, I said, "Those guys are jerks. They really should get lives.

" He looked at me and said, "Hey thanks!"

There was a big smile on his face.

It was one of those smiles that showed real gratitude.

I helped him pick up his books, and asked him where he lived.

As it turned out, he lived near me, so I asked him why I had never seen him before.

He said he had gone to private school before now.

I would have never hung out with a private school kid before.

We talked all the way home, and I carried some of his books.

He turned out to be a pretty cool kid.

I asked him if he wanted to play a little football with my friends

He said yes.

We hung out all weekend and the more I got to know Kyle, the more I liked him, and my friends thought the same of him.

Monday morning came, and there was Kyle with the huge stack of books again.

I stopped him and said, "Boy, you are gonna really build some serious muscles with this pile of books everyday!

" He just laughed and handed me half the books.

Over the next four years, ! Kyle and I became best friends.

When we were seniors, we began to think
about college.

Kyle decided on Georgetown, and I
was going to Duke.

I knew that we would always be friends, that the miles would never be a problem.

He was going to be a doctor, and I was going for business on a football scholarship.

Kyle was valedictorian of our class.

I teased him all the time about being a nerd.

He had to prepare a speech for graduation.

I was so glad it wasn't me having to get up there and speak

Graduation day, I saw Kyle.

He looked great.

He was one of those guys that really found himself during high school.

He filled out and actually looked good in glasses.

He had more dates than I had and all the girls loved him.

Boy, sometimes I was jealous.!

Today was one of those days.

I could see that he was nervous about his speech.

So, I smacked him on the back and said, "Hey, big guy, you'll be great!"

He looked at me with one of those looks (the really grateful one) and smiled.

"! Thanks," he said.

As he started his speech, he cleared his throat, and began

"Graduation is a time to thank those who helped you make it through those tough years.

Your parents, your teachers, your siblings, maybe a coach...but mostly your friends...

I am here to tell all of you that being a friend to someone is the best gift you can give them. I am going to tell you a story."

I just looked at my friend with disbelief as he told the story of the first day we met.

He had planned to kill himself over the weekend.

He talked of how he had cleaned out his locker so his Mom wouldn't have to do it later and was carrying his stuff home.

He looked hard at me and gave me a little smile.

"Thankfully, I was saved.

My friend saved me from doing the unspeakable."

I heard the gasp go through the crowd as this handsome, popular boy told us all about his weakest moment

I saw his Mom and dad looking at me and smiling that same grateful smile.

Not until that moment did I realize it's depth.

Never underestimate the power of your actions.

With one small gesture you can change a person's life.

For better or for worse.

God puts us all in each other's lives to impact one another in some way.

Look for God in others.

"Friends are angels who lift us to our feet when our wings have trouble remembering how to fly."

There is no beginning or end.. Yesterday is history.

Tomorrow is mystery.

Today is a gift.

It's National Friendship Week.

permalink | comments (5)
Kung Pinoy si Noah, ganito ang mangyayari sa arko...

by missP on Sat Jul 22, 2006 7:25 am
Marahil ay nabasa niyo na po ito. Sa mga hindi pa, paki basa lang. Makatotohan at makabuluhan po ang mensaheng ito.

Taong 2006 at isang ordinaryong middle class pinoy si Noah.

Nagpakita sa kanya ang Diyos at sinabing "Pagkatapos ng isang taon ay bubuhos ang ulan at babahain ang buong kapuluan ng Pilipinas.

Gusto kong gumawa ka ng isang malaking arko at isakay mo rito ang pares-pares na mga hayop at mga mag-asawang pilipino sa iba't- ibang kapuluan." Ibinigay kay Noah ang specs ng Arko at taos puso nitong tinanggap ang responsibilidad na sagipin ang sambayanang Pilipino sa napipintong pagbaha.

Lumipas ang isang taon, muling nagpakita ang Diyos kay Noah. Walang arkong nagawa si Noah at galit na galit siyangtinanong ng Diyos, "Nasaan ang arko na ipinagawa ko sa iyo?"

Tumugon si Noah, "Patawarin po ninyo ako kung di po natupad ang utos ninyo! Nagkaroon po ng malaking problema sa plano po ninyo."

At inilahad ni Noah ang mga sagabal na nakaharap niya sa pag-gawa ng arko.

Humingi siya ng Mayor's permit pero papayag lang daw si Mayor kung ang gagawa ng arko ay ang construction firm ng kanyang pamangkin.

Tumungo siya sa Congressman pero papayag lang daw si Congressman kung may matatanggap siyang 30% commission.

Nagtayo ng unyon ang mga kinuha niyang manggagawa at nag-strike.

Natunugan ng mga left-leaning groups ang kanyang balak at ang mga ito ay nag-rally dahil daw sa hindi makatarungang pagpili ng mga taong sasakay sa arko (mga taong naniniwala lang sa Diyos ang pwedeng sumakay).

Nakisali sa rally ang mga bakla at tomboy dahil bias daw na normal na mag-asawa lang ang pwedeng sumakay.

Ang civil society group ay nakisali na rin sa gulo dahil napag-alaman daw nila na ang pondong gagamitin sa paggawa ng arko ay galing sa donasyon ng mga gambling lords at katas ng jueteng.

Sa kaguluhang ito ay napilitang magpatawag ng hearing ang senado "in aid of legislation". Sinubukan ni Noah na gamitin ang EO 464 para makaiwas sa hearing pero dahil hindi sya executive official, napilitan siyang tumistigo.

Nang malaman ng senado na utos ng Diyos ang pagpapagawa ng arko, dineklara nila itong unconstitutional dahil hindi raw nito iginalang ang separation ng church at state.

Nakialam na rin ang NBI at PNP at sinabi nilang meron silang impormasyon na ang arko raw na ito ay gagamitin ni Erap sa kanyang pagtakas.

Sinabi naman ng ISAFP at DOJ na ito raw ay gagamitin ng grupong Magdalo sa binabalak nilang coup laban kay Arroyo.

Nilapitan ni Noah si Mike Defensor para makipag-usap kay GMA. Payag daw si GMA na ituloy ang arko kung ipapaskil daw sa arko ang malaking mukha ni Arroyo na may slogan "Towards a Strong Republic".

"Hindi po ako pumayag kaya hanggang ngayon po ay may TRO ang pag-gawa ng arko. Sa palagay ko po kailangan ko pa ng 10 taon para matapos ang inyong proyekto." Ang huling wika ni Noah.

Napa-iling ang Diyos at sinabing, "Di ko na kailangang wasakin pa ang bansang ito. Hayaan ko na lang kayong sumira nito."

permalink | comments (6)
Hello there !

by bana on Tue Mar 14, 2006 6:14 pm
My mama took this picture when I was nice for a while.

I hope you like it.

permalink | comments (6)

by missP on Sat Mar 04, 2006 8:46 am
Hinango ko ito mula sa "Bisdak" mailing system. Di ko po alam kung sino talaga ang sumulat nito. Pero ang galing, tumatalab talaga!!!

Tingin ng mga bobong kapitbahay ko puta daw ako.
Nagpapagamit, binabayaran. Sabi nila ako daw ang
pinakamaganda at pinakasikat sa aming lugar noon. Ang
bango-bango ko daw, sariwa at makinis. Di ko nga alam
kung sumpa ito, dahil dito naletse ang kinabukasan ko.

Halika at makinig ka muna sa kwento ko.

Alam mo, maraming lumapit sa akin, nagkagusto, naakit.
Sikat ka sa lahat, virgin eh! Tinanggap ko naman
silang tao, bakit kaya nila ako ginago? Masakit
alalahanin, iniisip ko na lang na kase di sila taga
rito, siguro talagang ganoon. Tatlong malilibog na
foreigners ang namyesta sa katawan ko, na-rape daw

Sa tatlong beses akong nagahasa, ang pinakahuli ang di
ko makakalimutan. Parang maski di ko ginusto ang mga
nangyari, hinahanap-hanap ko siya. Tinulungan nya kasi
akong makalimutan yung mga sadistang Hapon at
Kastilaloy. Kase, ibang-iba ang hagod niya. Umiikot
ang mundo ko sa tuwing ginagamit niya ako. Ibang klase
siya mag-sorry, lalo pa at kinupkop niya ako at ang
mga naging anak ko.

Parating ang dami naming regalo - may chocolates,
yosi, at ano ka… may datung pa! Nakakabaliw siya, alam
kong ginagamit nya lang ako pero pagamit naman ako
nang pagamit. Sa kanya namin natutunan mag-Ingles, di
lang magsulat ha! Magbasa pa! Hanggang ngayon, sa
tuwing mabigat ang problema ko, siya ang tinatakbuhan
ko. 'Yun nga lang, lahat ng bagay may kapalit. Nung
inasama ko siya, guminhawa buhay namin. Sosyal na
sosyal kami.

Ewan ko nga ba, akala ko napapamahal na ako sa kanya.
Akala ko tuloy-tuloy na kaligayahan namin, yun pala
unti-unti niya akong pinapatay. P*** ng I**! Sa dami
ng lason na sinaksak niya sa katawan ko, muntik na
akong malaspag. Ang daming nagsabi na ang tanga tanga
ko. Patalsikin ko na daw. Sa tulong ng mga anak ko,
napalayas ko ang animal pero ang hirap magsimula.

Masyado na kaming nasanay sa sarap ng buhay na
naranasan namin sa kanya. Lubog na lubog pa kami sa
utang, kulang ata pati kaluluwa namin para ibayad sa
mga inutang namin.

Sinikap naming lahat maging maganda ang buhay namin.
Ayun, mga nasa Japan, Hong Kong, Saudi ang mga anak
ko. Yung iba nag-US, Europe. Yung iba ayaw umalis sa
akin. Halos lahat, wala naman silbi, masaya daw sa
piling ko, maski amoy usok ako.

Sa dami ng mga anak ko na nagsisikap na tulungan ang
kalagayan namin, siya din ang dami ng mga anak ko na
namamantala sa kabuhayan at kayaman na itinatabi ko
para sa punyetang kinabukasan naming lahat. Dumating
ang panahon na di na kami halos makaahon sa hirap ng
buhay. Napakahirap dahil nasanay na kami sa ginhawa at

Ang di ko inaakala ay mismong mga anak ko, ang
tuluyang sisira sa akin. Napakasakit tanggapin na
malinlang. Akala ko ay makakakita ako ng magiging
kasama sa buhay sa mga ahas na ipinakilala ng mga anak
ko. Hindi pala. Ang tanga ko talaga. Binugaw ako ng
sarili kong mga anak kapalit ng kwarta at
pansamantalang ginhawa na nais nilang matamasa.

Wala na akong nagawa dahil sa sobrang pagmamahal ko sa
aking mga anak. Wala akong ibang yaman kundi ganda ko.
Pinagamit ko na lang ng pinagamit ang sarili ko, basta
maginhawa lang ang mga anak ko.

Usap-usapan ako ng mga kapitbahay ko. May
nanghihinayang, namumuhi at naaawa. Puta na kase ang
isang magandang tulad ko.

Alam mo, gusto ko na sanang tumigil sa pagpuputa kaso
ang laki talaga ng letseng utang ko eh. Palaki pa ng
palaki. Kulang na kulang. Paano na lang ang mga anak
ko naiwan sa aking punyetang puder? Baka di na ako
balikan o bisitahin ng mga nag-abroad kong mga anak.
Hindi na importante kung laspagin man ang ganda ko,
madama ko lang ang pagmamahal ng mga anak ko. Malaman
nila na gagawin ko ang lahat para sa kanila.

Sa tuwing titingin ako sa salamin, alam ko maganda pa
rin ako. Meron pa din ang bilib sa akin. Napapag
usapan pa din. Sa tuwing nakikita ko ang mukha ko sa
salamin, nakikita ko ang mga anak ko. Tutulo na lang
ang mga luha ko ng di ko namamalayan. Ang gagaling nga
ng mga anak ko, namamayagpag kahit saan sila pumunta.
Mahusay sa kahit anong gawin. Tama man o mali. Proud
ako sa kanila. Kaso sila, kabaligtaran ang
nararamdaman para sa akin.

Sa dami ng mga anak ko, iilan lang ang may malasakit
sa akin. May malasakit man, nahihilaw. Ni di nga ako
kinikilalang ina. Halos lahat sila galit sa isa't isa.
Walang gusto magtulungan, naghihilahan pa. Ang dami ko
ng pasakit na tiniis pero walang sasakit pa nung
sarili kong mga anak ang nagbugaw sa akin. Kinapital
ang laspag na ganda ko. Masyado silang nasanay sa
sarap ng buhay. Minsan sa pagtingin ko sa salamin, ni
hindi ko na nga kilala ang sarili ko.

Dadating na naman ang pasko, sana maalala naman ako ng
mga anak ko. Ilang buwan pa, magbabagong taon na.
Natatakot ako sa taong darating. Ngayon pa lang usap
usapan na ang susunod na pagbubugaw ng ilan sa mga
anak ko. Sana may magtanggol naman sa akin, ipaglaban
naman nila ako. Gusto kong isigaw: "INA NINYO AKO!

Salamat ha, pinakinggan mo ako.

Ay sorry, di ko pala nasabi pangalan ko.

PILIPINAS nga pala pangalan ko.

permalink | comments (16)
minsan, ganito ang mahal ko!

by missP on Fri Jun 17, 2005 2:48 pm
Kahapon, habang nag lilinis kami ng garahe, naalala ko ang mga gamit pang linis ng kotse na binili ko nung nakaraang marso…(Oy, sobra ka, taong 2005 naman!) Binanggit ko ito sa aking kabiyak at na suggest ko nga na iwanan na lang ang mga ito sa trunk ng kanyang kotse.

Ako: Mahal, gusto mo bang ilagay ko sa trunk ng kotse mo ang nabili kong car-cleaning set ?

Hubby: Ikaw ang bahala. Palagay mo ba dapat nasa kotse yun palagi?

Ako: Mahal, alam mo ba ang tinutukoy ko? Magaan lang siya. Pang dusting lang, sakaling mag papa car wash ka, pwede mong gamitin yun pagkatapos mong na vacuum ang loob ng kotse. Hindi yung mabigat na isang kahon ng cleaning products na binili mo…

Hubby: OO alam ko.. ikaw na ang bahala. Kung sa palagay mo…eh di sige… pero, talaga mahal…hindi na necessary …

Ako: Palagay ko di mo na tanada, mahal ang tinutukoy ko... teka kunin ko nalang at ipapakita ko sa iyo.

Hubby: Alam ko ang tinutukoy mo mahal, hindi naman ako bobo…huwag mo nang kunin. Di mo na kailangan ipakita pa sa akin.

Ako: o, sige…teka bababa na muna ako at check ko labada ko.

Pagbalik ko sa garahe, binitbit ko na rin ang car-cleaning set na tinutukoy ko at ipinakita ko ito sa aking mahal na asawa.

Hubby: (Nang makita niya) Okay itong set na ito ahh..akin na lang. Lagay mo sa kotse ko. Bumili ka na lang ulit ng para sa kotse mo!


permalink | comments (3)
nung ikaw ay bata... nagawa mo ba to?--

by missP on Sun May 15, 2005 3:09 am
* kumakain ka ba ng aratilis?
oo, bananas

* nagpipitpit ng gumamela para gawing soapy
bubbles na hihipan mo sa binilog na tanggkay ng
walis tingting?
saya nito,tuwing hapon pag ka galling s eskwela ginagawa namin ito.

* pinipilit ka ba matulog ng nanay mo pag hapon at
di ka papayagan maglaro pag di ka natulog?
oo!! flee

* marunong ka magpatintero, saksak puso, langit-
lupa, teleber-teleber, luksong tinik?
pwera saksak puso?hindi ako mamamatay tao noh?! angel

* malupit ka pag meron kang atari, family
computer or nes? bash
la akong hilig jan dati? dip ala ako malupit nun?! (*kamot ulo*)

* alam mo ang silbi ng up, up, down, down, left,
right, left, right, a, b, a, b, start?
pareho din ba ng silbi yan dun sa tetris?! cloud9

* may mga damit ka na U.S.E.D., Boy London, Cross
Colors, Esprit, Blowing Bubbles at pag nakakakita
ka ng Bench na damit eh naalala mo si Richard Gomez?
oo, pero di ko type si RG! hehe!! bouncenburn

* addict ka sa rainbow brite, carebears, my little
pony, thundercats, bioman, voltes v, mazinger z,
daimos, he-man at marami pang cartoons na hindi pa
translated sa tagalog?
rainbow brite at care bears lang yata? artist

* nanonood ka ng shaider kasi nabobosohan mo
si annie at type na type mo ang puting panty nya?
oo, kais 1 lang tv naming?eh yung iba lahat gusto manood nun! bif

* marunong ka mag wordstar at nakahawak ka
na talaga ng 5.25 na floppy disk?
yup!!! blackteeth

* inaabangan mo lagi ang batibot at akala mo
magkakatuluyan si kuyabodgie at ate sienna... nung
high school ka inaabangan mo lagi beverly hills 90210?
batibot lng, corny naman beverlyhills 90210 barf

* meron kang blouse na may padding kung babae ka
at meron kang sapatos na mighty kid kung lalake ka?
palaparan pa tayo ng pads? Gusto mo? argue blush

* kilala mo si manang bola at ang sitsiritsit
girls?e si luning-ning at luging-ging?
a oo yata aussie , bakit? crush mo sila?

* alam mo ibig sabihin ng time space warp at di mo
makakalimutan ang time space warp chant?
di ko rin alam yun!huh!!! bingo

* idol mo si McGyver at nanonood kang perfect
McGyver lng....korek! bouncenburn

* eto malupet... six digits! lang ba ang phone
number nyo dati?
ah, la p kmi fone dti hehe!!! Oo yata, pero sandali lang kasi huli na kami nag ka telepono bagged

* nakakatawag ka pa sa pay phone ng 3 bentesingko
lang ang dala?
hmm, ay oo, kewl yun!! aussie

* cute pa si aiza seguerra sa eat bulaga at alam
mo ang song na "eh kasi bata"?
eh ksi bata lam ko nd c aiza cute?? hmm, cguro
ewan hehe!!! blush

* inabutan mo ba na ang Magnolia Chocolait eh nasa
glass bottle pa na ginagawang lalagyan ng tubig ng
nanay mo sa ref?
haha!!! Oo, tsalap nga medyo lasang tsokolateng panis ang tubig..hehe!! blackteeth

* meron kang pencil case na maraming compartments
na pinagyayabang mo sa mga kaklase mo?
haha!!! ung may mga secret compartments kuno haha!!! San baby rio pa!

* noon mo pa hinahanap kung saan ang Goya Fun Factory?
hmm,meron ba nun? Sa laguna nga ba?
* alam mo ang kantang "gloria labandera"..
lumusong sha sa tubig ang paa ay nabasa at ang "1,
2, 3, asawa ni marie"... hehehehehe?
hahaha!!! cauldron

* sosyal ka pag may play-doh ka at Lego... at nag-
iipon ka ng G.I. Joe action figures at iba pa ang
mukha ni barbie noon?
GI joe at tska lego la ako nun..mahal playdo pero may clay ako dati?hehehee
* inabutan mo pa yung singkong korteng bulaklak
at yung diyes na square? Oo, haha
haha!! catty

* alam mo yung kwento ng pari na binigyan ng
pera yung batang umakyat ng puno para bumili ng
panty... and shempre, alam mo rin ba kung
anobinigay nya sa nanay nung umakyat ng puno?
hmm, nakalimutan ko nay an?ano nga ba?eh... bif

* meron kang kabisadong kanta ni andrew e na alam
mo hanggang ngayon.. aminin?
actually idol ko c andrew e hahahaha!! bouncenburn

* laging lampin ang sinasapin sa likod mo pag
pinapawisan ka?sana, kaso mahal din yung lampin? bash

* bumibili ka ng tarzan, texas at bazooka bubble
gum... tira-tira, at yung kending bilog na
sinawsaw sa asukal?
ay oo, lahat sila! bananas

* kinukupit mo pa at nanonood ka ng mga porno
tapes ng tatay mo na nasa BETAMAX format pa... at
sanay ka tawagin ang porno as BOLD?
nope, meron kami puro Jackie chan na may ka dobol?hahahaha.. basket

* takot ka dumating ang year 2000 dahil sabi nla
magugunaw daw ang mundo?
babagsak daw lahat ng eroplano na nasa himpapawid? blush

permalink | comments (60)

by missP on Tue Apr 19, 2005 9:55 am
Noong linggo, 17.04, mga alas 12:30 ng tanghali, habang ako ay nag papa andar ng kotse palabas ng garage, Laughing Laughing biglang kumililing ang telefono ko. “Hello, Hannah, asan ka na? Andito ka na sa airport?” Sabi ng boses sa kabilang dulo ng telefono. d'oh! d'oh! Si Elaine na pala. Napaaga ang dating nila sa airport. Ang usapan namin talaga ay 1:30 pa ng hapon kami magkikita sa pambansang paliparang ng Frankfurt. Dali-dali akong nagmaneho papuntang airport at makaraan ang impuntang isang oras ay nagkita din kami. snail snail snail

Sa malayo pa lang ay nakita ko na siya. Nakatayo sa may tapat mismo ng malaking letrang B, dahil yun ang usapan namin na doon kami magkikita. Poise na poise na nakatayo sa gitna, wartgun trophy wartgun pero parang, ang isip ay nasa ibang lupa-lop na. Parang may pinapakinggan o pinag mamatiyagan siya. yadda warts shy Ang ganda niya. shyshy Mahaba ang buhok, deep set ang kanyang mga mata , na lalong na emphasize ng eyeliner, sexy at sa pagtatagpo ng aming mga tingin, nagka kilala na kami agad. threadhead threadhead Dali-dali siyang patakbong sumalubong at bumati. Sabay, sabi niya, may nag-aaway nga daw sa may counter doon sa malapit sa kinatatayuan niya. Nakikinig pala siya ng pa-simple doon sa pangyayari, hahahaha.
bash bif bananas bingo
Sa paglapit ko pa lang, ibinalita niya na delayed ang eroplano na sasakyan nila sa paglipad papuntang Pilipinas. Isa lang ang magandang ibig sabihin nito. Mahaba-haba pa ang oras ng pag uusap namin. Naupo kami sa isang restaurant kung saan naghihintay na din sina Elmar, (ang kabiyak ni Elaine) at ang kanyang kaibigan, sa amin. Kakaaliw nga, parang 1 segundo lang ang nakaraan sa amin na natahimik kaming dalawa. Parang, nagbuntong hininga lang at sa isip-isisp ay, “okay naman pala siya”. pinkelefant bananas bananas bananas Kuwentuhan pa kami hanggang sa hindi na talaga puwede at papasok na rin ako sa trabaho. Mabait silang dalawang mag asawa. Napaka sweet nila sa isa’t-isa. Masaya ako at nagkita din tayo, Elaine. (alam ko, ikaw hindi! Wink hahhaha!!! bouncenburn blackteeth

Ingat kayo sa biyahe niyo at enjoy niyo ang inyung bakasyon jan sa ating Inang Bayan.
bananas angel blush bananas

permalink | comments (2)
Tanga Survey

by missP on Tue Mar 22, 2005 10:01 am
Ito ay ipinadala sa akin ng aking pinsan sa friendster... kaka aliw talaga mag friendster...itoy para sa mga nging tanga, at nagpapakatanga!

single or taken?

ilang months/yr/days?
* plenty

mahal mo sya?

mahl ka nmn nya?
*hope ko?

lagi kayo mgksma?
* wish ko!!!

may mahal na daw syang iba?
* leche-flan siya!!!
niloko or nagsinungaling sya sa iyo? tatangapin prin ba?
* kung mahal mo, eh di mahal mo...gangdun na lang yun!..=D

pinapaasa ka lang nya pla?
* eh, kasi tanga eh,.. hehehe!!!
iwan ka nya dahil sa dati nyang mahal?
* di mabulok silang dalawa!, ano ba...

papiliin ka sa studies or sya?
* preho!!! hehe!!!

nasubukan mo na bang mag give up ng relationship
kahit mahal mo cya?
* ah, eh...oo!

Nsubukan mona ba na lokohin ka ng bf/gf at pina
mukha kang tanga?
* hahahaha!!!! twanan nlng! =D

Nasubukan mo na bang pumatol sa taong may bf/gf
o ung pamilyadong tao? o maging kabit?
* hmm...=D
Nasubukan mo na bang makipag away dahil sa babae/lalaki?
* di ko level!

Nsubukan mo na bang manggamit ng tao?
* hmmm, nope...

FINALE!!! mga tanga!

nangyari naba sayo na iwan ka ng mahal mo
pagkatpos ng lahat? makuha ang MONEY,LOVE
and especially yourself???
* hahahaha!!!! oo!! love tsaka urself oo, ung money
part medyo nasingil ko naman ulit...heh! dizzy


bakit mo to sinagutan tinamaan kaba?
* mdyo pro ok lng un, masarap at masaya mabuhay! kaya LiVe LoNg AnD PrOsPeR! hehe!!

permalink | comments (2)
Walang dumating!

by missP on Thu Mar 17, 2005 8:33 am
Ola, kumustasa na? Nagdaan ako dito sa sting munting Dampa kahapon. NAmili ako ng mga hipon at isda at manggang hilaw. Pinagisa ko ang hipon, pina prito ang isda at pina gawang enchilada ang mangga. Nabusog naman ako at naka ubos nga ng dalawang order ng kanin. Pero, groan walang dumating sa inyo. Naghintay ako hanggang sa abutin ako ng umaga. Naki pag singa-a-long na rin habang umaasa na darating kayo, pero, salamat at inin-jan niyo ako. Naghintay ako nagbabaka sakaling ni isa sa inyo ay darating. Ipaaalam ko lang saana na handa ang ang pansamantalang kablag! niyo. Subalit nga ay walang dumating sa inyo. Kaya naisipan kong mag iwan dito ng mensahe na lamang. Kung sakaling kaya man ay mapadaan, dalawin at husgahan ang:

C'est une Blague
Notre BUn

Nawa'y magustuhan niyo at kung saka-sakaling hindi magiliwan, huwag ,ag atubiling ipaalam sa kinauukulan at ating gagawan ng paraan!

Hanggang dito na lang muna, at maligayang pagdating sa inyo... Mad wakas!

permalink | comments (4)